Yapma!

İnsanoğlu ne kötü işler yapan bir varlıktır. Ne işler yapar, ne hatalar eder.

İnsanoğlunun yanında kimse yokken yaptıklarını bir başkası görse bir daha o kişinin gözüne bakabilir mi? Bir daha o kişiyle karşılaşmaya cesaret edebilir mi?
Peki insanı yaradan, ona can veren, nefes veren Allah’ın onu izlediğini bilen kimse o yalnız kaldığı anlarda yaptığı hataları yapabilir mi hiç? O günahları kolaylıkla işleyebilir mi?
Cevap belli. Cevap belli ama bunu zaten biliyoruz. Önceden de biliyoruz. Ama bunu öylesine bir işmiş gibi çoğu zaman unutuyoruz. İnsanoğlu çoğu zaman biliyorum diyerek geçtiği konuları aslından bilmediğini sınav olurken farkediyor. Hani o dersi bir kere okuyup “tamam yeahhh” diyerek kitabı kenara koyduğumuz, ama sonra sınavda tam okuduğumuz yerden çıkmasına rağmen soruyu yapamadığımız o anlardaki gibi.
İman da işte böyle. İnsan bildiğini, imana hakikaten sahip olduğunu zannediyor ama aslında tam manasıyla sahip olamıyor. Çünkü tam olarak iman etmek Allah’ı görüyormuş gibi her anımızı yaşamaktır.

Ne kadar ağır bir söz değil mi?

Allah’ı görüyormuş gibi yaşamak

Allah için o yalnızken yaptığın işten vazgeç. Bırak onu Allah rızası için.

Resulullah Sallallahu Aleyhi Vesellem buyurdu ki;
Tevbe eden, günah işlememiş gibi olur. [İbni Mace]

Tevbe edelim. Bol Bol tevbe edelim.
Günahımız ne kadar büyük olsa da Allah affedicidir. Günahın Allah’ın rahmetinden asla büyük olamaz. Allah’a sığın, tevbe et. Dua et, kendine daha hayırlı bir çevre bul.  Gerekirse yalnız kal ama kötü arkadaşlardan, seni günaha sürükleyenlerden kurtul. İnanın ki Cehennem ateşi şimdi arkadaşsız kalmaktan daha büyük azaptır.
Allah Gafur’dur, Bağışlayandır. Rahimdir, Merhamet eder. Merhamet dileyelim.

Allah hepimizin yardımcısı olsun.


Bir cevap yazın

İsim ve mail zorunlu değildir.

E-Posta adresiniz yayınlanmayacaktır.